Hotele Londyn - wynajem i rezerwacja apartamentów i tanich hoteli na krótkie pobyty dzięki systemom rezerwacji online zamieniło się w najlepszą alternatywę gości, oferując lepsze zakwaterowanie za niższą cenę.
Cechą wyróżniającą apartamenty w Londynie jest możliwość dzielenia tej samej przestrzeni z dziećmi, inaczej niż w hotelu, gdzie należy ulokować się w osobnych pokojach.
Oferujemy ekskluzywne hotele w Londynie i apartamenty w centrum Londynu. Daje to możliwość włączenia się w życie codzienne Berlina z jego zwyczajami i osobliwościami. Londyn, Twój pobyt okaże się bardziej autentyczny.
Londyn centrum - zwraca szczególną uwagę swoim wielobarwnym charakterem, różnorodnym pochodzeniem mieszkańców, oraz atrakcjami turystycznymi, które się tam znajdują.
Londyn – Twoje wymarzone wakacje .
Poniżej znajduje się mapa Europy z niektórymi miastami. Gdy klikniecie na miasto, ukaże się oferta w okolicach wybranej miejscowości. Gdy klikniecie na państwo, w którym oferujemy nocleg, otworzy się dokładniejsza mapa tego państwa z więcej obszarów naszej oferty.
Nasze hotele w Londynie mają najdogodniejszą lokalizację. Położone są wokół samego centrum Londynu. Wszystkie są doskonale wyposażone i o wysokim standardzie.
Okolice, w których mogą się Państwo z nami zatrzymać to w Londynie najbardziej malownicze i najważniejsze miejsca. Równocześnie stanowią one gastronomiczne i kulturalne serce miasta. Zamki, muzea, kościoły, restauracje, bary i kluby – wszystko tuż za drzwiami Państwa hotelu.
Bezkonkurencyjne ceny zaczynają się już od €25 za osobę za noc. Śniadanie nie zawsze jest wliczone. W naszej ofercie nie ma żadnych ukrytych opłat. Ta strona podaje precyzyjne informacje na temat każdego z hotelu i apartamentów. Jeśli nie korzystali Państwo jeszcze z usług hcsbooking.com , polecamy zapoznać się z naszymi ofertami. Jak również referencjami.
Londyn – podstawowe informacje:
|
Londyn
|
|
|
|
Państwo
|
Wielka Brytania
|
|
Region
|
Greater London
|
|
Burmistrz
|
Ken Livingstone
|
|
Powierzchnia
|
1579 km²
|
|
Położenie
|
51°30' N 00°06' W
|
|
Populacja (2005) • liczba ludności • gęstość • aglomeracja
|
7,5 mln 4697 os./km² 12 - 14 mln
|
|
Podział miasta
|
32 (dzielnice) Boroughs oraz autonomiczne City
|
|
Miasta partnerskie
|
* Berlin, Niemcy
· Delhi, Indie
· Nowy Jork, Stany Zjednoczone
· Sydney, Australia
· Sztokholm, Szwecja
· Warszawa, Polska
|
|
Położenie na mapie
|
(źródło – Wikipedia)
Ważne telefony i adresy przydatne podczas pobytu w Londynie:
AMBASADA RP W LONDYNIE:
47 Portland Place
Londyn W1B 1JH
Tel.: 0 044 870 774 2700
Fax: 0 044 207 291 35 75 lub 0 044 207 291 35 76
E-mail: polishembassy@polishembassy.org.uk
KONSULAT GENERALNY RP W LONDYNIE
73 New Cavendish Street
Londyn W1W 6LS
Numery telefonów: 0870 7742 800, 0207 2913 900; fax: 0207 3232 320
Obługa interesantów: pon.,wt.,śr.,pt.- 9:00-14:00; czw.- 13:00–18:00
Nr alarmowy: 999
Pogotowie ratunkowe,
Policja, Straż pożarna.
KOMUNIKACJA W LONDYNIE:
Londyn posiada jedną z najbardziej rozwiniętych sieci komunikacji miejskiej w Europie. Niestety w parze z nowoczesnością idą także wysokie ceny - ceny biletów na metro i autobusy są najdroższe na świecie. Całym systemem komunikacji kieruje firma Transport for London (TfL), składają się na niego między innymi: metro + DLR (London Underground), autobusy (London Buses), koleje miejskie (London Rail) oraz tramwaje (London Trams) i taksówki (Cabs).
Najpopularniejsze środki komunikacji w Londynie to metro, tradycyjne londyńskie czerwone piętrowe autobusy, czarne (nie zawsze) taksówki, DLR - zautomatyzowana kolejka. Inne to: pociągi, tramwaje.
Najpraktyczniejsze jest metro, ale i drogie. Autobusy są znacznie tańsze, ale już nie tak szybkie - tzn. na autobus nie rzadko czeka się 15-30 minut, i stoją w dużych korkach. Jeśli jedziesz do Londynu jako turysta najlepiej będzie poruszać się głównie autobusem - podziwiając miasto. Taksówką oczywiście warto się przejechać, lecz jednak jako atrakcja.
Metro (underground, tube) Jeśli musisz szybko dostać się w dane miejsce to wybierz metro. Jest najszybszym, najwygodniejszym - głównym środkiem komunikacji w Londynie.
Składa się z 12 linii - oznaczonych odpowiednimi kolorami. Każda stacja metra ma swoją nazwę (np. Victoria, Tower Hill) co pozwala na wykorzystanie ich jako punkty orientacyjne - szczególnie na ogłoszeniach.
Cała sieć podzielona jest na strefy - centrum z głównymi atrakcjami to strefa 1, a w miarę oddalania się: 2, 3, 4, 5 i 6 - i od nich zależy cena biletu - najdrożej oczywiście w strefie 1. Bilety można kupić w kasach dworcowych, automatach, i należy je zachować w dobrym stanie do kontroli na stacji docelowej, jak i można jako dobrą pamiątkę.
Metro kursuje w godzinach: 5.30 - 24.00, co około 5 minut.
Na początek wojaży dobrze jest się zapoznać z mapą, mimo że, jest ich wiele na każdej stacji to przyda się kieszonkowa, i pamiętać:
- na ruchomych schodach ruchomych stoimy po lewej, a idziemy po prawej stronie,
- w metrze (na stacjach i w wagonach) nie palimy, nie spożywamy alkoholu,
- jeżeli jest tłok poczekaj - następny pociąg przyjedzie za 5 minut,
- uważaj na kieszonkowców i też, choć przypadki żadkie na oszustów podszywających się pod pracowników metra. Pod pozorem kontroli biletów proszą o naszą Travelcard, po czym ją sprawdzają i wsadzają do swojej kieszeni. Kiedy zdziwieni pasażerowie mówią, że to ich bilet, oszuści udają, że się pomylili, przepraszają i oddają bilet. Problem polega na tym, że oddają jakąś starą bezużyteczną Travelkę, niepostrzeżenie podmieniając bilety w kieszeni. Ich celem szczególnie są turyści i obcokrajowcy, którzy często czują się zagubieni i oszołomieni w tak wielkim mieście, jakim jest Londyn. Ale nie ma się czego obawiać, bowiem takie przypadki najczęściej są odnotowywane wieczorami po 21.00. Czy jest na nich jakiś sposób? Owszem, należy prosić o pokazanie legitymacji, podobnie jak w Polsce. Bilety:
Cenę biletów jest uwarunkowana rodzajem strefy, w jakiej się poruszamy. Najwięcej przyjdzie nam zapłacić w strefie I, bowiem za bilet jednorazowy zapłacimy już £2. Jest to najdroższa strefa, ponieważ w jej obrębie znajdują się najważniejsze budynki, instytucje i obiekty turystyczne. Wpływ na cenę ma również ilość stref, tzn. jeśli kupimy bilet jednorazowy na I, II i III strefę to zapłacimy £2,50, natomiast na wszystkie strefy - £3,80.
Podobnie sytuacja wygląda w innych typach biletów. Za tygodniowy bilet (Travelcard) na I i II strefę zapłacimy £20,20, a za miesięczny na te dwie strefy £77,60.
Zasada jest prosta. Po im większym obszarze Londynu chcesz się poruszać, tym więcej musisz wydać pieniędzy na bilety. Linie metra:
jest ich 12, każdej przyporządkowano kolor:
Bakerloo - brązowa - na swojej trasie ma stację Oxford Street, najbardziej popularną oraz zatłoczoną ze wszystkich w mieście, przez co i sama linia jest często przeładowana pasażerami.
Central - czerwona - jak sama nazwa wskazuje, jest to linia centralna ciągnąca się przez całe City. Najwięcej pasażerów korzysta właśnie z tej linii.
Circle - żółta - jeśli się dobrze przyjrzymy na mapie, jest to linia w obiegu zamkniętym, stąd też pochodzi jej nazwa - od koła.
District - zielona - w porównaniu do innych linii jest długa, posiada liczne rozgałęzienia, dlatego musimy zwracać uwagę na kierunek trasy.
East London - pomarańczowa - niezbyt długa linia, służy tylko mieszkańcom wschodniej części Londynu
Hammersmith and City - różowa - najbardziej przydaje się w zachodniej części miasta, ponieważ tam nie pokrywa się z innymi liniami, jedna z najstarszych linii londyńskiego metra.
Jubilee - szara - jest to najnowsza linia metra i jako jedyna przecina się ze wszystkimi pozostałymi.
Metropolitan - wiśniowa - pierwsza linia (od niej właśnie pochodzi słówko: metro), a co więcej, jako jedyna oddala się od centrum o 43 kilometry, gdzie są położone ostatnie stacje tejże linii (Amesham, Chesham).
Northern - czarna - budowa tej linii jest niezwykle ciekawa i przypomina warkocz, ponieważ na południu miasta kierunek się rozdwaja, by ponownie się połączyć na północy, a następnie znów się rozdziela. Łączy północ z południem.
Piccadilly - fioletowa - jedna z najprzyjemniejszych linii metra, przecina cały Londyn po skosie. Jedyna linia, którą możemy dotrzeć na najpopularniejsze lotnisko Heathrow.
Victoria - niebieska - na swojej trasie ma stację Vivtoria (dworzec Victoria - najprawdopodobniej tutaj zrobisz swój pierwszy krok w Londynie, jeśli przyjedziesz autokarem), od której została zaczerpnięta nazwa.
Waterloo and City - jasnozielona - jest to zdecydowanie najkrótsza linia metra (2,4 km) łącząca tylko dwie stacje: Waterloo i Bank. Celem jej budowy była szybka przeprawa przez Tamizę.
Więcej informacji, aktualne ceny, schemat linii londyńskich, na oficjalnej stronie: www.thetube.com (eng)
Autobusy londyńskie:
Tradycyjne, czerwone, piętrowe, jednym z charakterystycznych elementów Londynu, widoczne na prawie każdej pocztówce.
Z praktycznej strony nie są tak dobre jak metro - jeżdżą powoli, stoją w dużych londyńskich korkach, są zatłoczone. Jednak są idealnym środkiem komunikacji przy zwiedzaniu - z okna podziwiasz miasto, wysiadasz gdy zobaczysz coś ciekawszego, i bilety są najtańsze. Warto się zaopatrzyć w mapę z rozkładem linii.
Co jest istotne i na co trzeba zwrócić uwagę to fakt, by wchodząc do autobusu, korzystać tylko i wyłącznie z drzwi przy kierowcy. Jeśli wejdziemy innymi, zostaniemy wyproszeni, a autobus nie odjedzie z przystanku, dopóki nie wejdziemy prawidłowymi drzwiami. W ten sposób Anglicy zabezpieczają się przed gapowiczami, ponieważ każdy musi okazać swój bilet kierowcy. Jak wiadomo, autobusy w Londynie są z reguły dwupiętrowe i zabronione jest stanie na piętrze przy schodach. Jeśli tak zrobimy, kierowca zwróci nam uwagę, ponieważ specjalnie zamontowane lusterko pozwala mu obserwować również piętro.
Ceny biletów autobusowych są zdecydowanie mniejsze niż metra, aczkolwiek sposób poruszania się po mieście jest bardziej uciążliwy i zajmuje więcej czasu. Np. tygodniowy bilet autobusowy kosztuje ok. £7,50 na cztery pierwsze strefy, czyli kilkakrotnie mniej w porównaniu z metrem. Jednak nie ma co ukrywać - najlepszą formą komunikacji jest metro, a zakupione na nie Travelcard pozwala korzystać również z autobusów. Zatem Travelcard jest zdecydowanie dogodniejszą formą przejazdów komunikacją miejską.
Więcej o Red Bus'ach.
Taksówki londyńskie:
W Londynie są dwa rodzaje taksówek - czarne (chociaż nie zawsze) widoczne na pocztówkach i zdjęciach oraz nieoznaczone, tzw. cabs.
Black Cabs są kolejnym elementem jakiego nie można sobie podarować przy zwiedzaniu Londynu. Są specjalnie przystosowane do zatłoczonego ruchu londyńskiego - zwrotne, wytrzymałe, komfortowe dla pasażerów (podłoga wewnątrz jest zupełnie płaska), jak i kierują nimi nieprzypadkowi kierowcy - są bardzo dobrze przygotowani do zawodu, doskonale prowadzą auto, jak i znają topografię miasta (aby zostać taksówkarzem należy zdać egzamin - zdobyć licencję). Wolne taksówki - z podświetlonym, żółtym napisem: "For Hire" można zatrzymywać w dowolnym miejscu. Rzadko stoją na postojach, szczególnie brak ich w godzinach szczytu.
Cabs nieoznakowane działają w ramach biur - cab offices. Aby skorzystać z tego rodzaju taksówek wystarczy zadzwonić do biura i zamówić kurs, można też osobiście udać się na postój (tuż przed biurem) i poprosić o zawiezienie w konkretne miejsce. Samochody te nie są oznaczone, stąd niewiele turystów zapewne wie o ich istnieniu, a szkoda, bo mają ogromną zaletę: są dużo tańsze od czarnych, choć już klimat jazdy nie ten sam...
Koszt jazdy Black Cab zależy od pory dnia i tygodnia (drożej wieczorami i w niedziele, święta) jak i trasy - za np. 10 km po centrum zapłacimy mniej niż za tą samą odległość na peryferia. Najlepiej przed kursem ustalić cenę. Zwyczajowo dolicza się 10% tytułem napiwku.
Wielki węzeł komunikacji lotniczej, drogowej i kolejowej w Londynie.
W okolicach Londynu znajduje się 5 dużych lotnisk: London City Airport, Gatwick, Heathrow, Luton oraz Stansted.
Heathrow
Heathrow jest największym portem lotniczym w Europie, w jego skład wchodzą 4 terminale (loty do Warszawy obsługuje terminal 1) obsługujące 75 mln pasażerów rocznie. Jedyną polską linią, która lata na Heathrow jest LOT. Heathrow leży na południowo-zachodnich krańcach Londynu, podróż metrem trwa 45 min (linia Piccadilly Line). Warto wspomnieć że właśnie na Heathrow pierwszy raz wylądował największy samolot pasażerski świata - Airbus A380. Przystosowanie lotniska do A380 kosztowało 105 mln funtów!
Luton
Lotnisko Luton stało się bardzo popularne wśród Polaków po ekspansji tzw. tanich linii lotniczych. Port lotniczy jest oddalony od centrum około 45 km, jednak podróż do i z lotniska jest bardzo łatwa. Najlepszym połączeniem jest prawdopodobnie szybki pociąg Luton Express, podróż nim trwa 35 minut i kosztuje około 7 funtów. W 2005 roku z lotniska skorzystało prawie 10 mln podróżnych.
Stansted
Stansted jest również bardzo popularne wśród podróżnych z Polski, lądują tam m.in. samoloty Wizzair, Ryanair i Skyeurope. Położone jest na północnym wschodzie od Londynu w hrabstwie Essex, blisko autostrady M20. Najłatwiej dojechać tam pociągiem Stansted Express (13 funtów w jedną stronę) lub autobusem National Express (9 funtów w jedną stronę).
Wypożyczanie samochodów – rozsądne rozwiązanie dla osób które chcą zwiedzić okolice Londynu http://www.hcsbooking.com/wypozyczanie-samochodow
Najlepiej jest dokonać wcześniejszej rezerwacji za pośrednictwem Internetu, gdyż uzyskane ceny są zazwyczaj niższe niż na miejscu. Prosimy pamiętać o zawarciu dodatkowych ubezpieczeń przeciwko kradzieży i wypadkom oraz NW.
ZABYTKI I MIEJSCA, KTÓRE WARTO ZOBACZYĆ W LONDYNIE:
Pomimo wspaniałych, licznych miejsc do zwiedzania, Londyn jest miastem pięknym samym w sobie. Dlatego też istnieje Turystyczny Autobus (Sightseeing Bus Tours of London), który na swej drodze zahacza nie tylko o muzea, galerie, czy inne obiekty turystyczne, ale również "pokazuje" prawdziwe oblicze tego miasta, jego architekturę, kulturę i charakter. Dlatego szczególnie polecamy przejażdżkę takim autobusem!!! Gdzie go znaleźć? Między innymi na Embankment Pier, Waterloo Pier oraz Westminster Pier. Bilet kosztuje ok. £3. Nie da się ukryć, iż Londyn jest miastem drogim, a w zasadzie jednym z najdroższych w Europie i na całym świecie. Dlatego wybierając się do stolicy Wielkiej Brytanii trzeba się liczyć z faktem, że o oszczędzaniu nie ma mowy - zwłaszcza w celach turystycznych. Owszem, jest dużo miejsc, które można odwiedzić zupełnie za darmo. Mam tu na myśli parki oraz większość galerii i muzeów, jak chociażby British Museum, National Gallery, czy też Imperial War Museum. Jednak są atrakcje, które wpłyną w zauważalny sposób na stan naszego portfela. Najlepszym przykładem jest galeria figur woskowych Madame Tussaud's, gdzie cena biletu kosztuje niecałe £20. Podobnie, choć nieco taniej, jest w przypadku London Eye albo London Aquarium (od £7 do £12). Zatem nastawiając się na zwiedzanie w Londynie, mimo wielu darmowych atrakcji, warto się zaopatrzyć w jakąś dodatkową gotówkę.
London Eye Belvedere Road (przy London Aquarium)
Metro: Waterloo - jedno z największych kół na świecie. Jeden pełen pozostawi w pamięci niezapomniane widoki i scenerie. Jeśli chcesz zobaczyć ogrom Londynu, to miejsce jest obowiązkowe! Cały obrót trwa ok. 30 minut, a bilet kosztuje ok. £10.
London Aquarium
Belvedere Road
Metro: Waterloo
- londyńskie akwarium to wspaniała przygoda w świecie ssaków morskich i oceanów. Spotkamy tu liczne okazy podwodnego światka, sztuczną, ale jakże piękną rafę koralową oraz wiele innych ciekawych atrakcji, które naprawdę warto przeżyć.
Covent Garden
Metro: Covent Garden
- niegdyś był to największy targ owocowo - warzywny, ale we wczesnych latach 80-tych został przekształcony w pasaż handlowy ze sklepami i licznymi kramami. Znajdziemy tu również restauracje, kwiaciarnie i galerie. Coś, co się rzuca w tym otoczeniu i tworzy charakterystyczny i niepowtarzalny klimat to uliczni artyści, którzy wzbudzają podziw turystów.
Chinatown & Soho
Metro: Leicester Square / Tottenham Court Road - chińska dzielnica, w której zasmakujemy najlepszej kuchni orientalnej w Londynie i co więcej, w całkiem niedrogich lokalach. Ponadto są tu sklepy z ziołami i lekami, natomiast w każdą niedzielę jest organizowany targ żywności.
Parlament (Westminster)
Parlament Street / St. Margaret Street
Metro: Westminster
- to właśnie w tym obszarze znajduje się główny symbol Londynu - Big Ben. Jego dźwięk stał się sygnałem narodowym. Parlament jest sercem politycznym Wielkiej Brytanii. Budynek został zaprojektowany w stylu gotyckim, o czym świadczą prostokątne budynki zwieńczone pozłacanymi iglicami wież, wielodzielne okna oraz bogate rzeźbienia i posągi.
Tower of London & Tower Bridge
Tower Hill / Tower Bridge Road
Metro: Tower Hill
- są to najstarsze budowle w centralnym Londynie. Mury Tower of London są niesłychanie solidne i są świadectwem ogromnej potęgi tego kraju. Jedno z większych atrakcji są organizowane wycieczki z przewodnikiem, który niezwykle interesująco opowiada historię tego miejsca. Ponadto zwiedzający mają okazję zobaczyć m.in. klejnoty królewskie oraz zbrojownię.
St Paul's Cathedral
St Paul's Church Yard
Metro: St Paul's
- jest to największy kościół protestancki, a zarazem największe dzieło jego autora - Christophera Wrena. Tutaj również znajduje się jego grób, nad którym widnieje tabliczka z napisem: Lector, si monumentum requiris, circumspice (Gościu, jeśli szukasz jego pomnika, rozejrzyj się wokół).
Westminster Abbey
Broad Sanctuary Street
Metro: Westminster
- niezwykle istotny zabytek religijny Wielkiej Brytanii, zwany również arcydziełem architektury gotyckiej. Jego znaczna część pochodzi jeszcze z XIII wieku, kiedy to Henryk III przebudowywał jego pewne elementy. W opactwie znajduje się tron koronacyjny wykonany w 1300 roku.
Old Royal Observatory
Greenwich
Metro: ze stacji Bank wsiąść do linii Docklands Light Railway.
- ten obiekt jest również dziełem Christophera Wrena i właśnie tutaj w 1884 roku wyznaczono czas Greenwich, który jest przykładem dla całego świata. W budynku na turystów czeka ciekawa wystawa poświęcona pomiarom czasu. Jednak największą atrakcją jest linia dzieląca półkulę na wschodnią i zachodnią. Dzięki niej możemy stanąć na obu półkulach!
Muzea i galerie londyńskie:
British Museum
Great Russell Street
Metro: Tottenham Court Road
- to największy skarbiec narodowy Wielkiej Brytanii, o czym świadczy ponad 6,5 miliona zgromadzonych eksponatów. Sięgają one epoki neolitu, poprzez epokę wiktoriańską, aż po rękopisy XX wieku. Muzeum zostało otwarte w 1759 roku.
Madame Tussaud's Gallery
Merylebone Street
Metro: Baker Street
- galeria figur woskowych Madame Tussaud jest obowiązkowym punktem w planie każdego turysty odwiedzającego Londyn. Można nie tylko zobaczyć najsłynniejszych ludzi show-biznesu, polityki, estrady, filmu, ale również ich dotknąć i podejść tak blisko, jak nigdy nie można by do ich pierwowzorów. Figury woskowe Marylin Monroe, Davida Beckhama, Jennifer Lopez, czy Whoopi Goldberg sprawiają, że każdy czuje się tu wyjątkowo!
Imperial War Museum
Lambeth Road
Metro: Lambeth North
- jedno z najciekawszych muzeów, obowiązkowe dla historyków i znawców wojen, które zostały bardzo dokładnie przedstawione. Stworzony wewnątrz klimat oraz eksponaty sprawiają, że przenosimy się w czasy I i II wojny światowej.
Museum of London
Aldersgate Street / London Wall
Metro: Barbican / St. Paul's
- jeśli chcemy poznać historyczne Londinium, trzeba to miejsce odwiedzić! Ekspozycje stworzone wewnątrz pozwalają zwiedzającym poznać Londyn od prehistorii do czasów obecnych. Jedną z największych atrakcji jest możliwość przeżycia wielkiego pożaru za pomocą techniki audiowizualnej.
Museum of the Moving Image
Belvedere Road / Waterloo Road
Metro: Waterloo
- jak sama nazwa wskazuje, jest to muzeum ruchomych obrazów, tzn. przedstawia historię filmu, kina i telewizji. Znajduje się w Centrum Sztuki - South Bank Art Centre. Miejsce godne uwagi.
National Gallery
Trafalgar Square
Metro: Charing Cross
- jedna z największych galerii na świecie skupiająca w sobie najwybitniejsze dzieła sztuki od końca XIII do końca XIX wieku. Galeria znajduje się na słynnym Trafalgar Square, gdzie również swój blask roztacza kolumna Nelsona.
National History Museum
Exhibition Road
Metro: South Kensington
- muzeum historii naturalnej jest ogromnym "skokiem" w przeszłość. Przedstawia ewolucję człowieka, teorię Darwina, jednak największą popularnością cieszy się stymulowane trzęsienie ziemi, którego mogą doświadczyć zwiedzający oraz galeria dinozaurów, gdzie wszystkich zaskoczy ryczący, ruchomy dinozaur.
Science Museum
Exhibition Road
Metro: South Kensington
- ukazuje szczegółową historię rozwoju nauki i techniki, wyeksponowane są liczne modele demonstrujące działanie urządzeń i procesów komputerowych, jak również dziedziny medycyny, fotografii, chemii i fizyki.
Tate Gallery (Tate Britain)
John Islip Street / Atterbury Street
Metro: Pimlico
- skupia w sobie największe zbiory brytyjskiego malarstwa i rzeźby, jak również przedstawia sztukę obcą z okresu XIX i XX wieku. Zapoznamy się z twórczością mistrzów takich jak Pablo Picasso czy też Salvador Dali.
Tate Gallery of Modern Art
Sumner Street (Bankside)
Metro: Southwark / London Bridge
- jak sama nazwa wskazuje, w tej galerii spotkamy się ze sztuką współczesną, przedstawioną niezwykle przystępnie oraz delikatnie. Liczne filmy wideo wzbudzają zainteresowanie zwiedzających oraz zachęcają do dalszego zagłębiania się we współczesność.
Victoria and Albert Museum
Cromwell Road
Metro: South Kensington
- mieści się tutaj najbogatsza i najbardziej różnorodna kolekcja sztuki użytkowej na świecie, a mianowicie rzeźba, ceramika, porcelana, obrazy, tkaniny, stroje itp. Nazwa muzeum pochodzi od jednej z barwniejszych postaci królewskiego rodu - królowej Victorii i jej męża Alberta, ponieważ to oni w dużej mierze przyczynili się do jego powstania.
New National Maritime Museum
Greenwich
Metro: ze stacji Bank wsiąść do linii Docklands Light Railway.
- Narodowe Muzeum Morskie przedstawia historię królewskiej marynarki oraz żeglugi handlowej. Zostały wyeksponowane łodzie oraz wspaniałe barki królewskie oraz, co cieszy się szczególną sławą - mundur admirała Nelsona z bitwy pod Trafalgarem w 1805 r.
Pałace królewskie w Londynie:
Buckingham Palace
Buckingham Palace Road
Metro: Green Park / Victoria
- nikomu nie wyda się dziwne, jeśli stwierdzę, że jest to najsłynniejszy pałac królewski na świecie. Niegdyś dom królowej Victorii, obecnie główna siedziba Elżbiety II. Ogromne, przestronne sale reprezentacyjne są otwarte dla zwiedzających pod koniec lata, kiedy królowej nie ma w pałacu.
Kensington Palace
Kensington Road
Metro: Queensway
- służy on księżnej Małgorzacie i kiedyś nieżyjącej już księżnej Walii jako oficjalna londyńska rezydencja. To właśnie tutaj w 1819 roku na świat przyszła królowa Victoria. W pałacu można obejrzeć wystawę dzieł sztuki oraz strojów dworskich. Do posiadłości należy również Kensington Gardens graniczący z Hyde Park.
St. James's Palace
St. James Streer / Pall Mall
Metro: Green Park
- jest zdecydowanie wyróżniającą się budowlą z czerwonej cegły przy zachodnim końcu licy Pall Mall. Niestety z pałacu Św. Jakuba niewiele już zostało, wnętrze nie jest dostępne dla zwiedzających, jednak z zewnątrz pałac doskonale przedstawia architekturę epoki Tudorów.
Jeśli jest jakieś miasto, które ma tyle terenów zielonych, ile posiada Londyn, to może być tylko miejscem fikcyjnym. Przy tej wielkości miast, Londyn skupia w sobie największe obszary parków i ogrodów, a co więcej, każdy z nim ma swój niepowtarzalny charakter. Zdecydowanie najbardziej popularnym jest Hyde Park, choć mi osobiście najbardziej podoba się Regent's Park. Poza nimi znajdziemy jeszcze: Knsington Garden (sąsiadujący z Hyde Park), St James's Park (przylegający do pałacu Buckingham), Greenwich Park, Richmond Park. Część z nich służyły do królewskich polowań, jednak dziś, dzięki doskonałej opiece, konkretnym projektom i pomocy natury, są wspaniałymi, żywymi oazami przyrody...
KUCHNIA LONDYŃSKA (RESTAURACJE I BARY W LONDYNIE GODNE POLECENIA):
Angielskie jedzenie nie jest uważane za zbyt wykwintne i zdrowe, a liczba potraw nie jest tak duża jak w przypadku kuchni włoskiej, francuskiej, czy chociażby polskiej. Mimo to jest kilka potraw wartych spróbowania
Bez wątpienia najbardziej znaną potrawą w Anglii jest tradycyjne angielskie śniadanie (tzw. Full English Breakfast). Posiłek ten składa się głównie z kilku plastrów smażonego bekonu, jajek, tostów, fasolki i pomidorów. Czasem w jego skład wchodzą także płatki zbożowe i owsiane, grzyby oraz parówki. Do picia podaje się soki owocowe oraz herbatę lub kawę.
Drugą bardzo znaną potrawą na wyspach brytyjskich jest smażona w głębokim oleju ryba podawana z frytkami (Fish and Chips). Dodatki stanowią różnego rodzaju sosy (Ketchup, Brown sauce, Curry sauce) oraz sałatki (Coleslaw, fasolka, cebula).
The Muffins to małe babeczki z różnymi dodatkami: czekoladą, bakaliami, warzywami czy mięsem.
Czego nie zabraknie w Londynie, to pubów. Są one na każdym rogu w każdym zakątku tego uroczego miasta. Znajduje się tu niezliczona liczba przeróżnych typów pubów. Począwszy od normalnego, zwykłego pubu po irlandzki sportowy, gdzie możemy się spotkać ze znajomymi i zobaczyć transmisję meczu na żywo. Są również puby salsa. Tutaj można by było w nieskończoność wymieniać rozmaitości jakie mogą was w pubach spotkać.
Cena piwa w pubie wynosi około 2.5 funta. Do tego oczywiście możemy coś zjeść, ale nie polecam, chyba że dobrze zarabiamy. Obiad w pubie kosztuje około 10 funtów, więc troszkę drogo.
THE SUGAR CLUB: 21 Warwick Street W1 Bardzo nowoczesna restauracja o lekko minimalistycznym wystroju i potrawach skupiających smaki całego świata. Eleganckie wnętrze i goście – ceny bynajmniej.
CLARKE’S: 124 Kensington High Street W8 Wspaniałe potrawy śródziemnomorskie i niesłabnąca popularność od 1984r. Wybór potraw ograniczony kaprysami właścicielki lokalu Sally Clarke, lecz co do trafności doboru menu nie można mieć wątpliwości.
RASA SAMUNDRA: 5 Charlotte Street W1 Doskonałe potrawy indyjskiego regionu Kerala. Hinduskie curry, które stało się w Wielkiej Brytanii już niemal kultowe, w postaci wyśmienitych potraw z ryb i warzyw. Możliwość przejrzenia książki kucharskiej dla zapoznania się z mniej znanymi potrawami.
CLUB GASCON: 57 West Smithfield EC1 Duży, wiktoriański pub restauracyjny. Króluje kuchnia śródziemnomorska. Swobodna atmosfera, obfite dania główne i bardzo korzystne ceny sprawiły, że jest to jedno z najpopularniejszych miejsc w Londynie. Bogaty wybór win i piwa.
NOBU: 19 Old Park Lane W1 Wykwintny lokal z kuchnią japońską. Doskonały smak i gust począwszy od wystroju i dębowo-klonowych stolików po wyśmienita kuchnię japońską z akcentami południowoamerykańskimi.
ORRERY: 55 Merylebone High Street W1 Kuchnia europejska inspirowana osiągnięciami Francuzów. Kameralny lokal najpotężniejszego restauratora w Londynie sir Terence’s Conrana. Regularnie zmieniane menu i zwalające z nóg ceny.
RULES: 35 Maiden Lane WC2 Najstarsza restauracja w Londynie, od 1798 zachwycająca swoich bywalców doskonałymi zapiekankami i owocami morza. Godna polecenia jest również dziczyzna pochodząca głównie z prywatnych dóbr właściciela lokalu Johna Mayhew położonych w północnej Anglii.
WYGAMAMA: 4a Streatham Street WC1 Lokal o bardzo skromnym wystroju oferujący doskonałą kuchnię orientalną skupioną głównie na potrawach mącznych. Goście siedzą przy długich stołach. Niedrogo.
ST JOHN: 27 St John Street EC1 Znakomita restauracja z tradycyjnymi potrawami angielskimi. Doskonałe miejsce dla miłośników mięsnych potraw, bardzo sceptycznie traktowane przez nowoczesnych londyńczyków. Stosunkowo niedrogie przekąski.
BEZPIECZEŃSTWO PODCZAS POBYTU W LONDYNIE:
Londyn dla turystów nie jest miastem całkowicie bezpiecznym. Do porządku należą kradzieże dokonywane przez kieszonkowców w środkach komunikacji publicznej, drobne rozboje dokonywane przez zorganizowane grupy wyrostków, wyrywanie pieniędzy przed bankomatami i inne drobne oszustwa. W tańszych hotelach liczyć się należy z ewentualnością włamania do pokoju.
Koniecznie trzeba zachować zwykłe w takich przypadkach środki ostrożności:
- nie nosić przy sobie dużych sum pieniędzy,
- dokumenty, bilety powrotne zdeponować w sejfie hotelowym, a przy sobie mieć jedynie kserokopie dokumentów,
- w środkach komunikacji publicznej plecak nosić przed sobą,
- w lokalach gastronomicznych nie odkładać obok krzesła torebek, plecaków itd.,
- numerów PIN do kart płatniczych nie przechowywać razem z nimi,
- mieć oddzielnie zapisane numery kart płatniczych i numery telefonów do centrów zastrzeżeń,
- telefon komórkowy mieć zawieszony na smyczy,
- nie liczyć publicznie pieniędzy, nie pokazywać zawartości portfela, nie dokonywać na ulicy wzajemnych rozliczeń gotówką,
- będąc w grupie obserwować się wzajemnie.
Jeżeli można, to dokumenty, pieniądze oraz zbędne w danej chwili karty kredytowe należy złożyć w depozycie hotelowym. Zaufanie do mini sejfów w pokojach powinniśmy ograniczyć do minimum, gdyż małe umieszczane w szafach są łatwe do wyrwania a drzwiczki wmurowanych często są wyważane.
( Wikitravel źródło)
W razie utraty dokumentów, zgłoś ten fakt na najbliższym posterunku policji lub karabinierów. Zgłoszenie utraty będzie przydatne dla ponownego wyrobienia dokumentów w Polsce. Zróbcie ich kopie lub spiszcie szczegóły; będzie wam łatwiej w razie zgubienia lub kradzieży oryginału. Zawsze trzymajcie je oddzielnie, a na pewno nie z pieniędzmi!
Jeśli utraciłeś wszystkie dokumenty umożliwiające powrót do kraju, po złożeniu zgłoszenia na policji, zgłoś się do najbliższego polskiego konsulatu w celu uzyskania paszportu tymczasowego na powrót do Polski. Jeśli to możliwe, przyjedź z osobą, która potwierdzi Twoją tożsamość – dzięki temu procedura wydania paszportu będzie krótsza. Opłata za wydanie paszportu tymczasowego wynosi 36 euro. Konieczne są 4 zdjęcia formatu paszportowego.
Jeśli utraciłeś telefon komórkowy, karty bankomatowe lub kredytowe, skontaktuj się ze swoim operatorem/bankiem w celu ich zastrzeżenia.
W razie zmiany terminu powrotu, powiadom rodzinę lub znajomych w Polsce.
Zakupy i życie w Londynie:
Koszt skromnego życia w Londynie to ok. 150 funtów tygodniowo, z czego znaczna cześć, bo 50-60 funtów to koszty zakwaterowania, a następnie jedzenie, rozrywki, bilety.
W Londynie popularne są supermarkety: Tesco, Ocado, Sainsbury.
Zwracajcie Państwo uwagę na ilość sztuk, czy objętości produktów. Ceny podane w funtach:
Oczywiście są też tańsze produkty nie markowe.
Ceny większości produktów i usług w Londynie są nieco wyższe niż w Polsce. Największa różnica widoczna jest w cenach mięsa, wędlin, papierosów, alkoholu, usług oraz w restauracjach i barach. 1 funt to około 6 złotych.
Przykładowe ceny produktów:
ü Chleb - 0,50 - 1,00£
ü Szynka 450g - 2,00£
ü Masło - 1,00£
ü Jajka 10 sztuk - 0,70 - 1,20£
ü Woda mineralna 1,5l - 0,60 - 1,10£
ü Sok 100% 1l - 0,50 - 1,30£
ü Coca-Cola 1l - 1,00£
ü Kawa rozpuszczalna Nescafe 100g - 3,00£
ü Piwo - 1,00£
ü Marlboro - 4,30£
ü Bagietka - 0,20£
ü Pasta do zębów - 1,00 - 2,00£
ü Znaczek - 0,50£
ü Pocztówka - 0,10 - 0,40£
ü Godzina Internetu - 1£
ü Mecz I ligi - 10 - 40£
ü Pokój - 15 - 40£
Historia Londynu:
- początki celtyckie - osada - prawdopodobna nazwa: Lyn-dun
- podbój rzymski w roku 43 n.e., w 50 istnieje już port i miasto Londinium na miejscu dzisiejszego City,
- w roku 60 spalony w powstaniu królowej Boudiki
- odejście Rzymian na przełomie IV/V w.
- w roku 604 powstaje pierwsza katedra św. Pawła
- przypuszczalnie około 800 roku powstaje pierwszy klasztor w Westminter
- w wieku XI Edward Wyznawca buduje Opactwo Westminsterskie i Pałac Westminsterski (późniejszą siedzibę Parlamentu)
- w roku 1066 Wilhelm Zdobywca rozpoczyna budowę Tower of London
- w roku 1570 otwarcie Royal Exchange (Giełdy Królewskiej)
- w roku 1666 wybuch wielkiego pożaru Londynu
- w roku 1694 powstaje Bank of England
- w roku 1710 Christopher Wren kończy budowę obecnej katedry św. Pawła (poprzednia, gotycka - zniszczona w wyniku Wielkiego Pożaru)
- w roku 1834 w wyniku pożaru ulega zniszczeniu większa część Pałacu Westminsterskiego, odbudowa (w stylu gotyckim) trwała do ok. 1860 r.
- w roku 1851 - Wielka Wystawa Przemysłu Wszystkich Narodów, będąca de facto pierwszą Wystawą Światową, czyli dzisiejszym EXPO
- w roku 1863 królowa Wiktoria otwiera Metropolitan Line - pierwszą linię metra
- w roku 1894 otwarcie Tower Bridge
- w roku 1901 Wiosenne Igrzyska Olimpijskie
- w roku 1908 Letnie Igrzyska Olimpijskie
- w roku 1940 i później w wyniku niemieckich nalotów zostaje zniszczona część wschodniego Londynu
- w roku 1948 kolejne Letnie Igrzyska Olimpijskie
- w roku 1953 koronacja Elżbiety II
- w roku 1981 ślub księcia Karola i Diany w katedrze św. Pawła
- w roku 1982 ukończenie budowy Thames Barrier
- w roku 2000 otwarcie Tate Modern, London Eye i Millennium Dome
- w roku 2005 Wielkie wydarzenie muzyczne Live 8 (w tym samym czasie w 7 innych miastach świata); to było powtórzenie największego koncertu w historii Live Aid z roku 1985
- w roku 2005 zamachy terrorystyczne, w których łącznie doszło do 8 eksplozji bombowych (6 w tunelach londyńskiego metra - w tym 3 nieudanych oraz 2 w miejskich autobusach - w tym 1 nieudanej)
- w roku 2012 odbędą się tu Igrzyska XXX Olimpiady
(źródło Wikipedia)
Przydatne informacje na temat Londynu:
Jednostki miar
|
Jednostki odległości:
|
|
cal (inch)
|
1 in = 2,54 cm
|
1 cm = 0,39 cala
|
|
foot (stopa)
|
1 ft = 30,48 cm
|
|
|
mila (mile);
|
1 ml = 1609 m
|
1 km = 0,62 mili
|
|
Jednostki wagi:
|
|
uncja (ounce)
|
1 oz = 28,35 g
|
|
|
funt (pound)
|
1 lb = 0,4536 kg
|
1 kg = 2,20 funta
|
|
Jednostki objętości:
|
|
galon (gallon)
|
1 gal = 4,563 l
|
|
Zapis liczb
Pisząc liczby po angielsku, części dziesiętne, setne i tysięczne oddziela się kropką, a nie przecinkiem! Tysiące oddziela się przecinkiem, a nie kropką! Jest to odwrotne niż w Polsce. Oto przykłady:
- 1.345 = jeden i trzysta czterdzieści pięć tysięcznych
- 1,305 = tysiąc trzysta pięć
Wykorzystanie - W calach i stopniach podaje się wielkość przedmiotów oraz wzrost ludzi np. 6 stóp 2 cale [6 feet 2 inches]. W jardach i milach podaje się odległości. Piwo w pubach lub czasami mleko czy sok kupuje się na półkwarty. Na galony kupuje się tam benzynę.
Waluta londyńska:
Na obszarze Wielkiej Brytanii obowiązuje funt brytyjski (szterling) - £ - GBP. Jego równowartość stanowi 100 pensów. Pomimo przynależności do Zjednoczonej Europy od początku istnienia, Wielka Brytania zdecydowała się nie przystępować do strefy Euro, dzięki czemu zachowała swoją walutę, co wcale jej nie osłabiło, a wręcz przeciwnie - umocniła swoją pozycję na rynku walutowym.
Oczywiście w Londynie euro na funty możemy wymieniać w kantorach (exchange).
Czas w Londynie:
Podstawową różnicą dzielącą Londyn i Warszawę jest strefa czasowa. Różnica czasu polega na tym, że w Polsce jest 1 godzinę później, czyli np. kiedy w Londynie jest 9.00, w Warszawie zegary wskazują już 10.00. I oczywiście nie zapominajmy, że w Wielkiej Brytanii obowiązuje system zegarowy 12-godzinny, tzn. polska 13.00 w Anglii oznacza 1 p.m. a 8.00 z rana to 8 a.m.
Jeśli chodzi o życie w Londynie, godziny otwarcia wielu sklepów i instytucji zdecydowanie się różni od tych w Polsce:
- sklepy - mogą się okazać najbardziej zaskakujące dla nas, ponieważ z reguły są one zamykane wcześniej, bowiem już ok. 17.30 - 18.00. Oczywiście są również większe sieci marketów, które są czynne dłużej (Tesco, Sainsbury),
- biura i urzędy - pracują w godzinach od 9.00 do 17.00,
- banki - w większości zamykają swoje placówki już o 16.00, czasem o 17.00, natomiast w soboty możemy się udać do wybranego banku, ale tylko w godzinach: 9.00 - 12.00,
- poczta - otwarta jest w godzinach od 9.00 do 17.00 a w soboty od 9.00 - 12.00,
- kawiarenki internetowe - zwykle od 10.00 do 22.00, a niektóre w centrum także całą dobę,
- puby z kolei mają to do siebie, że z rana nie wejdziemy do żadnego i nie napijemy się piwa, bowiem są one otwierane najczęściej od godz. 13.00, a niektóre z nich ok. 15.00 mają przerwę do 17.00. W przeciwieństwie do polskich barów, w Londynie nie spędzimy nocy przy piwie w pubie, ponieważ z reguły zamykane są już około 12.00 w nocy, czasem 1.00,
- restauracje - z reguły są otwarte ok. 12 h, najczęściej do 12 w nocy, chociaż są i takie, które przyjmują klientów całą dobę,
- apteki - nie zdziwmy się, jeśli nie spotkamy normalnej, typowej apteki, jakie są w Polsce, ponieważ najczęściej w Londynie stanowią one część sklepów drogeryjnych i kosmetycznych, jak sieć Boots, które otwarte są od 9.00 z reguły do 17.00. Leki bez recepty kupujemy w supermarketach
- metro - kursuje w godzinach: 5.30 - 24.00, co około 5 minut.
Napięcie w sieci elektrycznej – Londyn:
W Anglii napięcie w sieci elektrycznej jest mniej więcej takie jak w Polsce (220-240V, 50Hz), czyli przywiezione przez nas urządzenia będą oczywiście działać normalnie, pod warunkiem że będziemy mieli "przejściówkę" (eng. adaptor), ponieważ w Anglii gniazdka wyglądają nieco inaczej (mają miejsca na 3 bolce). Adaptory do kupienia w kioskach, cena ok. £2.